آنالیز تیم استقلال تهران در بازی با فولاد خوزستان

به نام خدا

۲-۵-۳ درمقابل ۲-۵-۳
فولاد در شرایطی به مصاف استقلال رفت که آسودگی خاطر از عدم حضور مجتبی جباری(تاثیرگذارترین بازیکن بازی های اخیر استقلال) به آنها تمرکز بهتری را هدیه کرد.
فولاد با توجه به آرایش استقلال برای مهار استراتژی استقلال ، بهترین گزینه را بهره بردن از آرایش ۲-۵-۳ تشخیص داد و با شناخت خوب نسبت به نقاط ضعف این تیم ، روش های مناسبی را برای گرفتن این ۳ امتیاز ارزشمند به کار برد.
در تصویر ۱ آرایش دو تیم را در مقابل هم ملاحظه می نمایید.
آنچه قابل ذکر است ، استفاده از بداوی به عنوان هافبک کناری در سمت چپ دو هدف را دنبال می کرد:
۱- مهار خسرو حیدری
۲- بهره بردن از فضای پشت حیدری
۳- با داشتن خصوصیات دفاعی در سمت چپ تیم خودی که غالب حملات استقلال از این سمت بود، می توانست به خط دفاعی تیم خود کمک نماید
از سوی دیگر حضور پژمان جمشیدی به عنوان بازیکنی که در بازی ترکیبی و شکل گیری مثلث های کناره زمین موثر است ، در سمت راست تیم فولاد مفید واقع می شد ،چراکه در این جناح فضای کمتری نسبت به جناح مخالف در دفاع استقلال به وجود می آمد و استفاده از بازیکنی که تحت فشار و فضای محدود بازدهی خوبی داشته باشد معقول تر بود و پژمان نیز این خصوصیات را داشت.
اما در جایی که فولاد موفق شده بود تا استقلال را به مسیر دلخواه خود هدایت کند ، درواقع در بخش مقابله با جانواریو و فرهاد مجیدی بود که به خوبی باعث شدند که استقلال در این دو پست فروغ بازی های گذشته خود را نداشته باشد و ارتباط مابین آنها و ۲ مهاجم استقلا به خوبی شکل نگرفته تا بازی به دلخواه فولاد به مناطقی برود که برتری نفری به آنها تعلق داشت ، یعنی کناره های زمین و خاصه جناح راست استقلال.
با تصاحب توپ و آغاز حمله از سوی فولاد نیز رمضانی(۷) به خوبی به زاد محمود (۱۳) اضافه می شد که این مسئله برتری فولاد از لحاظ نفری را در فضای حضور حسین کاظمی موجب می شد.
استفاده فولاد از دو مهاجم خود با قرار دادن آن دو به روی دو دفاع کناری استقلال ، یعنی شکوری و تقی پور نیز دو هدف عمده زیر را دنبال می کرد:
۱- ایجاد فاصله بین منتظری و دو دفاع کناری و حفظ این فاصله در طول بازی
۲- استفاده از فضای عمق به وجود آمده در اثر فاصله مذکور
که توانستند به خوبی از آن بهره برده و چندین مرتبه از عمق دفاع استقلال(یکی از نقاط ضعف شاخص آنها) خطرساز باشد.(تصویر ۲)
یکی از راهکارهایی که استقلال در بازی های خود همواره برای رسیدن به دروازه حریفان از آن بهره می برد ، بازی باراس ، به هدف سیاوش اکبرپور می باشد(تصویر ۳). دراینجا اکبرپور پس از دریافت پاس از واریو و یا مجیدی(دربازیهای قبلی ، مجتبی جباری) با قابلیت خوب خود در بازی پشت به دروازه ، توپ را به کناره ها برای ارسال انتقال داده و یا درهمان کانال میانی با واریو و مجیدی بازیسازی و انتقال عرضی را انجام می دهد و به ندرت نیز با آرش برهانی در عمق دفاع حریف کار می کند.
فولاد ی ها با شناخت خوب از این روش استقلال همواره یکی از مدافعان کناری خود را برای تحت فشار قرار دادن و جلوگیری از چرخش سیاوش اکبرپور استفاده می کردند و اکبرپور نیز مجبور می شد تنها راه ممکن یعنی پاس به عقب را برگزیند که در پی آن نیز حضور ساندرو و رمضانی وزادمحمود باعث می شد تا در ۱/۳ میانی سرعت تیمی استقلال به سود فولاد کاهش یابد.
یک نکته قابل توجه دیگر دراین بازی استفاده فولاد از حربه آفساید گیری برای مقابله با فرارهای در عمق بازیکنان استقلال بود که مشخصا جهت این بازی برگزیده شده بود ولی عدم هماهنگی مدافعان کناری فولاد(خاصه دفاع چپ) با سهراب بختیارزاده برای چند مرتبه فرار استقلالی ها از تله آفساید را منجر شد.
البته این مسائل درشرایطی اتفاق افتاد که گل زودهنگام فولاد اجازه نداد تا ببینیم این تیم در شرایط عادی چه برنامه ای را برای نتیجه گرفتن دراین بازی دنبال می کرد.(مطمئناً با آنچه درمورد برخی قسمت های آن گفته شد تفاوت هایی داشت)

موفق باشید و سربلند